هیچ وقت شده که با تمام وجود خوشحال باشین؟لبخند یعنی بخواین از خوشحالی فریاد بزنین...اصلاً از خود بیخود بشین ندونین چیکار کنین...متفکر چه جوری از خدا تشکر کنین...توصیف حالتون یا تعریف کردن موضوع برای دیگران خیلی سخت باشه اصلاً نشه توصیفش کرد...انگار تو هیچ چیزی نگنجه...چقد دلتون میخواد این حالت تموم نشدنی باشه... تا آخر عمر آدم ادامه داشته باشه...اما حیف و صدحیف و امان از موقعی که بفهمین خیلی زودگذر بوده و زود تموم شده همه شادیها و خوشی ها...ناراحت

من این وضعیت رو فقط توی دو روز توی سیزده یا چهارده سال گذشته داشتم یعنی از سال 79 و 80 تاالان که روزهای آخر 93 هست فقط و فقط دو روز از ته دل خوشحال بودم که قابل وصف نبود ... میشه نسبت 2 به 14*365 یا بعضی وقتها 366....چقد این نسبت به صفر نزدیکه...

امیدوارم این روزهای آخر سال همگی خوش باشین و همچنین سال 94 سال خوبی باشه برای همه.