مشکلات دختر ایرانی برای اپلای(2)

وقتی میام که اینجا بنویسیم همیشه دلم میخواد احساسمو توی نوشته هام بیارم نه اینکه من فقط بنویسیم و دوستان بیان صرفا بخونن، توی ذهنم همیشه اینجوری تصور میکنم که دور هم نشستیم و داریم در مورد یه مساله ای حرف میزنیم و من اومدم دارم اونو اینجا مینویسم.

این چند روزی که نیومدم وبلاگ یه کم درگیر ثبت نام دانشگاه و خوابگاه و اسکان و از اینجور مسائل بودم و حالا که دارم مینویسم تقریبا از 31 شهریور به این ور توی اتاقم تنها هستم و هم اتاقیم اومده وسایلشو گذاشته میگه هفته بعد میاد، این چند روز منم خیلی به ادامه راهی که باید برم فکر کردم.

اول اینکه چرا من اپلای نکردم، کاش اینکار رو میکردم ... یا شاید چرا دختران مجرد ایرانی، مثل آقا پسرا، اپلای براشون راحت نیست. من فک میکنم...

الان یه دختر خانومی که مجرده و میخواد به قول معروف بره اونور آب، خیلی به تنهایی و بی کسی فکر میکنه، اگه یکی باشه مثل من که اهل دوست پسر و بار و پارتی و ... نباشه، دیگه بدتر، میخواد بره جایی که سختی های خاص خودش رو داره باید یک تنه به فکر مسکن و مخارج و دانشگاه و مشکلات زندگی اونجا باشی خیلی سخته...، حالا از سختی های زندگی اونور بگذریم چقدر احتمال داره که بری اونور و توی دانشگاهت یا دور و برت با یه آقا پسر ایرانی برای ازدواج آشنا بشه؟ که مرد رویاهات باشه و از نظر فرهنگی و سن و ... به هم بخورن! فک کنم احتمالش زیر 1 یا 2 درصد باشه، با خارجی ها هم که نمیشه زندگی کرد... حالا استثناها رو بگذریم.

خوب بگیم حالا که حتما نباید خارج از کشور ازدواج کنه، بعد از تحصیلات چیکار کنه این خانوم دکتر! برگرده ایران؟ خوب اگه خوشبینانه نگاه کنیم و این خانوم دکتر یک ضرب بدون پشت کنکور مدرکشو گرفته باشه دسته کم 30 سالش باید باشه، حالا بیاد ایران دنبال یه آقای دکتر مجردی که ازش بزرگتره بگرده دیگه... چقدر احتمال داره که همچین آدمی رو پیدا کنه؟ این دختری که رفته دنیا رو گشته مسلما هر آقای دکتری رو قبول نمیکنه! حالا بماند که این آقای دکتر پاشو از کشور بیرون گذاشته یا نه...، از ترس اینکه آخر سر مجبور نشه برگرده ایران و با یه نفر لیسانس که توی یه شرکت معمولی داره کار میکنه ازدواج کنه، اپلای رو بیخیال میشه....

حالا چرا مجرد بره، ازدواج کنه همین ایران بعدش با هم برن، چقد احتمال داره که با هم از یه دانشگاه پذیرش بگیرن؟؟؟ اصلا هم رشته ای باشن؟؟؟ خوب اگه قراره برن اونور و باز هم از هم دور باشن و هر کدومشون بخوان جای پایشون رو برای کار و تحقیقات محکم کنن هی باید به اون یکی فک کنن که آخرش شاید هیچکدوم کوتاه نیان!!! چون توی دوران تحصیل که کنار هم نبودن پس به کنار هم نبودن عادت میکنن و آخرش هم طلاق....

ما هم هر چی دور و بر خودمون دیدیم آقایونی که اپلای کردن و چند سالی اونور بودن و وسط دوران تحصیل فکر ازدواج به سرشون زد و اومدن ایران! با یه دختر خانوم لیسانس ازدواج کردن و برگشتن اونور، هم خودشون و هم خانوادشون میگن ما دنبال یه دختری هستیم که برای ما شاخ نشه .... دنبال درد سر نیستن دیگه...

آخرش یه دختر ایرانی مجرد مجبور میشه یا اپلای رو بیخیال بشه یا تنهایی تا آخر عمر رو بیخیال نشه....لبخند

/ 9 نظر / 26 بازدید
مجله پلشت

سلام. وبلاگ خيلي خوبي داري. اگه دوست داشتي آخرين مطالب طنز و عکس هاي بازيگران رو ببيني يه سري به مجله پلشت بزن. سايت باحاليه

خريد شارژ

پايدار باشيد. کارت شارژ خواستين در خدمتيم www.Mosaken.com [گل]

helen

سلامممممم ايول ادم يه همچين وبايي رو ميبينه از وب خودش نااميد ميشه [ناراحت][تعجب][گریه]

میلاد

لیلا خانوم شما خیلی دارین به این مساله فکر مکیند... میدونم مساله مهمیه ... اما حالا مهم تر اینه که شما این راه رو انتخاب کردین.. واینو باید ادامه بدین... درسته واسه دخترای مجرد شرایط سخت تره ولی اینجوری هم نیست که شما میگید. خالا اینجا درس خوندن چه عیبی داره دکتر شدن توی ایران؟ تازه به نظر من اینایی که میرن اونور بعدا برای برگشت و زندگی توی ایران خیلی مشکل دارن پون دیگه شرایط اینورو نمیشناسن عادت ندارن. شما امید بخدا این راهو ادامه بدین و تنها هم توی خوابگاه نمونین. نمیدونم کدوم شهر هستین .. ولی برید بیرون بگردید

دختر معمولی

این آخراش دیگه خییییلی تند رفتی تو تحلیلت (اون قسمت طلاق و دور بودن و عادت کردن و این چیزا رو میگم )[چشمک]. ولی خب قبول دارم که تنها اومدن برای دختر خیییییلی سخت تر از پسراس. باید شانس بیاری تو یه شهری بیفتی که ایرانی "هم تیپ خودت" به اندازه ی کافی وجود داشته باشه. به هر حال تو هر راهی میشه موفق بود، موفق بودن فقط به اپلای کردن و رفتن نیست. ان شاءالله همیشه خوشبخت و موفق باشی [لبخند].

لیلی

از تحلیل منطقی و واقع بینانه ات خوشم اومد. بدور از احساس و با منطق به این قضیه نگاه کردین. ان شالله که فرصت مطالعاتی خوب براتون فراهم بشه

مثل تو

سلام یادمه تنها انگیزم واسه کنکور ارشد دادن فقط و فقط اپلای واسه دکتری بود اما زد و بدون کنکور قبول شدم دکتری، منم مثل تو ترم اولم و خوابگاه.. کاملا ملموسه حست برام.. موفق باشی.